Skip to content

Poetsen.

6 februari 2013

Met zijn blote handjes groef  Henkie de ene dikke pier na de andere uit de vette,  zwarte klei. Het duurde dan ook niet lang of de bodem van het conservenblik naast hem krioelde ervan. Tevreden kwam hij overeind, het waren er meer dan genoeg om te kunnen vissen.

Met het blik als een schat in zijn knuistjes, ging hij trots op huis aan.
Daar, in het schuurtje, stond zijn hengel. Onderweg fantaseerde hij over heroïsche gevechten met onwillige snoeken en brasems. Natuurlijk de grootste die hij ooit gezien had.

Thuis gekomen zette hij zijn vangst op zijn kamertje.  Zijn hongerige maag wilde eerst gestild worden met een paar dikke boterhammen en een glas melk.
In de keuken trof hij zijn moeder aan die met de afwaskwast in de weer was.

Eén blik op haar zoon was genoeg. Hoe hij het in zijn hoofd haalde om zijn, enige, zondagse kleren zó smerig te laten worden.
Kordaat greep ze hem bij zijn arm en trok hem mee naar de badkamer. Waar ze hem in de tobbe stopte en er stevig met de borstel op los boende. Tot zijn huid rood gloeide.
Voor straf stuurde ze hem meteen naar bed.

De volgende morgen was Henkie al vroeg wakker. Bij het zien van het blik kreeg hij een idee. Stilletjes sloop hij naar de slaapkamer van zijn ouders. Hun regelmatige ademhaling verried dat ze nog diep in slaap waren. Behoedzaam opende hij de deur. Daar stonden de pantoffels van zijn moeder. Snel stopte hij er een handvol wormen in en verdween even stil als hij gekomen was.

Henkie kwam niet meer bij van het lachen toen er een ijselijk gegil door het huis klonk.
Tot zijn moeder ineens voor zijn neus stond en hem met een slijmerige pantoffel op zijn achterwerk begon te slaan.

De WE-300 is een initiatief van Platoonline.

About these ads
16 reacties leave one →
  1. 7 februari 2013 00:09

    Oh, oh, oh, stoute Henkie. Je vroeg er zelf om. Jij hebt een rood achterwerk maar voor ons is het een geweldig verhaal om te lezen.
    Mmmm…. was dit wel fictie, Truus. Of heb jij zelf ooit eens zo’n streekje uitgehaald?

    De link staat er. Dank je wel. Ik ga straks met een grijns slapen.

    • 7 februari 2013 12:32

      Het is fictie Plato. Al heb ik vaag herinneringen aan het graven naar pieren voor mijn oudste broer die viste. ;-)

  2. 7 februari 2013 11:24

    Ahhh gossie ‘t arme schaap….. je zal zo’n moeder hebben ;-( Wat een humorloos mens is het, afschuwelijk!

    Wel een mooie we, dat dan weer wel ;-)

  3. 7 februari 2013 16:41

    wie een gat graaft…oh nee…toch niet helemaal..:) Leuk gevonden in ieder geval.

  4. 7 februari 2013 17:34

    Arme Henkie…Die moeder heeft ook werkelijk geen greintje gevoel voor humor! Hij is heeel leuk, Truus.

  5. 7 februari 2013 18:17

    Het heeft behoorlijk “in je hoofd gekronkeld”…. al die pieren die je verzonnen hebt moesten toch tevoorschijn komen;-) Prachtig verhaal en “mijn Henkie” weet van niets hoor!

  6. 7 februari 2013 21:33

    Wat een heerlijk verhaal heb je ons voorgeschoteld! Fijne avond, groetjes Ria

  7. 7 februari 2013 21:58

    Geweldig, wat een leuke invulling van de WE. Ik moet er niet aan denken om een slof aan te doen die vol zit met pieren. Gruwel!

  8. Willie permalink
    8 februari 2013 00:14

    Wat een kwajongen, die Henkie!
    Kan me voorstellen dat zijn moeder hem strafte.
    Maar hard boenen en slaan valt tegenwoordig onder kindermishandeling.

    Je hebt mooi de tijdgeest uit onze jeugdjaren neergezet, Truus. :-)
    Pieren graven voor F., dat herinner ik me nog heel goed, spannend.

    Mooie WE, er zit meerdere keren poetsen in, en boontje kwam om zijn loontje. ;-)

  9. 8 februari 2013 09:39

    Haha wat een grappig verhaal. Heel origineel!
    Ik had/heb ook zo’n ondeugende broer, die herken hier wel een beetje in.

  10. 8 februari 2013 14:44

    Ik mag die Henkie wel hahaha, geweldige WE, groetjes Laura

  11. 8 februari 2013 15:59

    haha, wat een heerlijk verhaal.
    die henkie komt er wel!

  12. 9 februari 2013 13:02

    Eigen schuld dikke bult heet dat toch?
    Een hele leuke WE300 Truus!

  13. 10 februari 2013 22:55

    Ja dat pieren zoeken herken ik wel in de familie van vissers ;) Leuk verhaal haha arme Henkie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 25 andere volgers

%d bloggers like this: