Skip to content

Trotse "moeder".

15 december 2008

Nu ik sinds kort zelf een weblog heb kan ik me er ineens wel wat bij voorstellen dat er schrijvers zijn die hun boek als hun “kindje” zien. Het komt namelijk nogal eens voor dat de ideeën komen als ik net in bed lig en dan lig ik te draaien en te woelen als (gelukkig pijnloze) nachtelijke barensweeën en het idee wordt geboren. ’s Morgens schrijf ik mijn inval dan snel in mijn inspiratieschriftje met de nodige steekwoorden en wat zinnetjes tot een stramien voor een verhaaltje waar ik dan later verder op kan borduren. Tijdens het typen van het verhaaltje in Word laat ik het groeien en bloeien totdat het met het nodige kneed- en (bij)schaafwerk helemaal naar mijn zin is. Dan pas laat ik het los om geheel zelfstandig de Wijde (Web) Wereld in te gaan. Als ik daarna dan ook nog eens goede kritieken/reacties op mijn stukje krijg dan ben ik zo trots als een pauw op mijn “kindje” dat het zo goed doet in die wijde wereld. Vooral op mijn laatste verhaaltje (WOW-geschiedenis) ben ik erg trots, het is namelijk het eerste stukje dat ik helemaal zelf verzonnen heb, zonder het gebruik van herinneringen en zo. Ik heb er dan ook zo’n dag of drie over gedaan (in stukjes en beetjes), eerst kwam het kernidee en later kwamen er wat ideetjes bij om er een beetje een zinnig verhaal van te maken om dan uiteindelijk (na wat googlen over Vikingen en Erik de Rode) te worden tot het “volwassen” verhaaltje. Wat kan webloggen toch leuk zijn!  

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: