Skip to content

Maanrit.

13 januari 2009

Donderdag 13 november 2008 was een heldere avond met een fel verlichte volle maan waar je bijna niet in kon kijken. Joepie, want nu gingen we het bos in om een maanrit te maken. Nadat we de paarden gepoetst en gezadeld hadden en voorzien van het nodige reflectiemateriaal én zelf ook nog eens allemaal een reflecterend geel vestje aangetrokken hadden gingen we op pad. Even moesten onze ogen aan het halfdonker wennen maar dat duurde niet lang. Tjonge wat een (maan)licht! De meeste bomen waren al kaal en de ruiterpaden hier bestaan uit wit zand, het kostte ons daardoor geen moeite om het ruiterpad te volgen. Na een flink stuk gestapt te hebben begonnen we lekker te draven en op een lang recht stuk gingen we in een stevig galopje over. Tussen de bomen zelf bleek het toch net iets te donker om de takken goed te kunnen zien en kreeg ik ineens een tak tegen mijn gezicht. Auw! Het ruiterpad loopt een stuk langs een soort kanaal en ook daar hebben we heerlijk gegaloppeerd. Zo mooi, met de knotwilgen links en rechts van ons en de maan weerspiegeld in het water. Op een gegeven moment waren we aan het stappen en keek ik eens naar boven, naar de vele sterren en die prachtige maan. En wat zag ik…, een vallende ster! Ons uurtje was om voor ik er erg in had maar wat heb ik genoten van deze rit waarbij we het hele uur begeleid werden door onze eigen “moonlight shadows”.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: