Skip to content

WOW Bloot.

3 juni 2009

Ze werd verscheurd door allerlei emoties. Gevoelens van verdriet, woede, frustratie, alles door elkaar. Zou ze professionele hulp inroepen om te proberen de brokstukken te lijmen of zou ze het opgeven? Eindeloos bleef deze gedachte door haar hoofd spoken. Wel, niet, wel, niet. Het was om moedeloos van te worden. Ze wist dat ze niet te lang kon wachten met het nemen van een beslissing want zo ging het niet langer. Maar beslissingen nemen was nu juist haar grote zwakte. Elke dag weer probeerde ze haar negatieve gevoelens te onderdrukken. Eerst lukte dat nog wel redelijk maar de laatste tijd werd dat steeds moeilijker. Bij het minste geringste botsten ze. Diep van binnen wist ze wel hoe het kwam. Het kwam door een groot gebrek aan communicatie en inlevingsvermogen. Ergens wenste ze dat ze er maar nooit aan begonnen was. Wat had ze hem lief gevonden toen hij nog klein was. Ze vond alles goed en lachte om al zijn streken. Nu hij eenmaal groot en volwassen was, was hij ineens niet zo lief en leuk meer. Nou ja, ineens was het goede woord niet. Het was heel geleidelijk gegaan, van een lichte ongehoorzaamheid naar een steeds groter wordende dominantie. Hij wilde niks meer voor haar doen en luisterde voor geen meter. Het was zelfs al zo ver gekomen dat hij zijn lippen optrok zodat zijn tanden bloot lagen. Dan hoorde ze hem ook grommen. Hoe lang zou het nog duren voordat hij haar ging bijten? Haar eens zo koddige puppy.

Advertisements
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: