Skip to content

WOW Horde.

10 september 2009

Voor de zoveelste keer in korte tijd lag ze op die stoel. Ze had geen idee hoe lang ze daar al lag. Voor haar gevoel uren. Ze probeerde de tijd af te lezen van de klok aan de muur achter haar. Op zijn kop lukte dat niet. Toen de tandarts even stopte met de behandeling en uit haar gezichtsbeeld verdween kreeg ze de kans om op haar horloge te kijken, vijf uur. Bijna anderhalf uur… De tandarts rolde weer met zijn stoel naar haar terug en ging verder met de behandeling. Even later gebeurde waar ze zo bang voor was, de verdoving begon uitgewerkt te raken! Hoe lang zou hij nog werk hebben vroeg ze zich zenuwachtig af. Aan zijn handelingen te merken was hij voorlopig nog niet klaar. Ineens sloeg de stress genadeloos toe en begon ze onstuitbaar te snikken. Dikke druppels liepen langs haar slapen haar oren in en slikkend werkte ze de tranen in haar keel weg. Vanachter zijn mondkapje zei de tandarts iets. Ze verstond het niet. Hij begon haar ogen droog te deppen en het lukte haar om (ondanks een soort frame in haar mond) te vertellen dat de verdoving uitgewerkt raakte. De tandarts wist genoeg. Snel pakte hij de verdovingsspuit en gaf een tweede prik. Ze ontspande onmiddellijk. In een iets sneller tempo werkte hij gestaag door. Na zo’n twintig minuten was hij klaar en kon ze eindelijk uit die vermaledijde stoel.

Deze horde op weg naar haar genezing had ze gelukkig weer gehad!

Advertisements
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: