Skip to content

WOW Overdragen

26 oktober 2009

Van jongs af aan had Kees Harmsma met dieren te maken gehad. Hij was opgegroeid op een kleine boerderij met wat koeien, varkens, paarden, kippen, konijnen, honden en katten. Zijn moeder onderhield een moestuin waar ook een kersenboom stond die elk jaar vol met heerlijke kersen hing. Bij de boerderij hoorde een weiland en een stuk grond waarop tarwe verbouwd werd. Naast school hielp hij vaak mee met het verzorgen van de dieren.

Al op de lagere school was het voor hem duidelijk, hij wilde dierenarts worden. Nog altijd was hij zijn ouders dankbaar dat ze hem, als boerenzoon, de gelegenheid hadden gegeven om te gaan studeren. Hij rondde met succes zijn studie af en jaren later kon hij een eigen praktijk beginnen. Hij trouwde en kreeg twee zonen en een dochter. Het was dankbaar werk maar hij bleef er moeite mee houden als een dier te ziek of te oud was om nog iets voor hem te kunnen doen. In zulke gevallen bleef er niets anders over dan een verlossend spuitje geven.

Zijn dochter bleek al gauw met hetzelfde dierenvirus besmet te zijn als haar vader. Ook zij werd dierenarts. Eerst werkte ze voor verschillende andere dierenartsen om ervaring op te doen maar later kwam ze bij haar vader in de praktijk te werken. Ze waren een goed team en werden zakelijke partners.

Nu ging hij met pensioen. Hij zou het werk missen maar was tevens apetrots. Hij kon de praktijk met een gerust hart aan zijn dochter overdragen.

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: