Skip to content

Dag Kitty.

19 maart 2010

Lieve lezers van mijn weblog. Ik heb twee rommelige weken achter de rug. Vorige week was ik met een vroege voorjaarsschoonmaak bezig omdat we zaterdag (13 maart) met 10 man/vrouw bij ons zouden gourmetten. Op mijn moeder na allemaal familieleden van Frans. Het was een hele gezellige middag en avond.

Frans zijn zus vond het leuk om Kitty, onze oudste kat, weer eens te zien. Die is namelijk in Friesland geboren op het boerderijtje waar zij en haar man wonen. Ze kwamen haar destijds (29-7-1994) op een leeftijd van 10 weken persoonlijk bij ons afleveren. Ze vond dat ze er nog goed uitzag voor haar leeftijd en maakte gelijk wat foto’s van haar en van Nickie.

Het is nu vrijdag 19 maart 2010, slechts een week later en Kitty is er niet meer. Vanmiddag moesten we haar in laten slapen. Onze lieve, dappere Kitty die gestreden heeft voor wat ze waard was. Vanaf dinsdagavond waren we met haar in touw omdat ze duidelijk niet lekker was en, voor zover we dat konden beoordelen, bij vlagen pijn had. Ze lag alleen maar te liggen en at en dronk niet meer.

Woensdagmiddag nam ik haar mee naar de dierenarts die bloed afnam voor onderzoek van haar organen, een vochtinfuus gaf en een middel tegen misselijkheid. De volgende dag was ze nog steeds niet in orde dus nam ik haar weer mee naar de dierenarts. De uitslag van het bloedonderzoek was ondertussen binnen, alle waarden waren binnen de normen. Omdat haar hartje niet helemaal goed klonk werd er dit keer een röntgenfoto gemaakt van haar borstholte. Op de foto was niet veel bijzonders te zien behalve een lichte afwijking van haar bronchiën met wat vocht. Ze kreeg twee andere prikken waaronder een vochtafdrijver.Hier leek ze iets van op te knappen maar diezelfde avond begon ze weer te roepen en je zag haar flanken ‘pompen’ om lucht.

Vandaag, aan het eind van de middag moest ik terugkomen voor controle maar toen ik vroeg in de middag thuiskwam zei Frans dat het helemaal niet goed met haar ging. Meteen de dierenarts gebeld en we konden gelukkig gelijk komen. Om een lang verhaal kort te maken, bij een controlefoto bleken haar longen dit keer zo vol vocht te zitten dat ze, letterlijk, aan het stikken was! Een acuut hartprobleem waarbij maar één oplossing mogelijk was, een bevrijdend spuitje.

Terwijl ik dit stukje zit te typen voel ik de stilte in huis. Ook al ligt Nickie op een stoel naast me te slapen. We zullen haar heel erg missen maar zijn ook blij dat ze niet meer hoeft te lijden want geloof me, het was geen pretje om haar zo te zien vechten voor een beetje zuurstof…

   Kitty_in_achtertuin_3_2

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: