Skip to content

Gesprek.

28 september 2010

Een poosje terug reden Frans en ik over een provinciale (80 km) weg van onze zomerresidentie naar ons daagse onderkomen. Zoals gewoonlijk genoten we van het landelijke uitzicht terwijl we naar de autoradio luisterden. Althans Frans luisterde, als slechthorende mocht ik blij zijn als ik iets van muziek kon herkennen.

Wachtend voor een stoplicht keek ik automatisch in mijn binnenspiegel. Met een rustig gangetje zag ik een auto naderen die keurig achter ons stopte. Al kijkend in dat spiegeltje viel het me op dat de bestuurder en zijn bijrijdster druk met elkaar in gesprek waren. Het licht sprong op groen en ik trok vlot op, snel doorschakelend tot de maximumsnelheid. Zoals verwacht duurde het even voor de auto achter ons reageerde om daarna met een (geschat) gangetje van 60 km door te stiefelen.

Wetende dat er vele discussies gevoerd worden over het feit dat, bijvoorbeeld, ook handsfree bellen al gevaarlijk kan zijn omdat de bestuurder tijdens het gesprek afgeleid is van het verkeer vroeg ik me af of er juridisch iets vastgelegd was over het met de bestuurder spreken in gebarentaal.

Wat het stel achter mij dus deed…

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: