Skip to content

Meegeven.

13 januari 2011

Shellie voelde zich eenzaam in haar kamertje. Het was er uitzichtloos, donker en er was geen enkele vorm van gezelligheid te bespeuren.
Ze besloot op zoek te gaan naar een beter verblijf en ging op pad. Dwalend door een lange gang ontmoette ze een reiziger die ook zoekende was. Ze besloten hun krachten te bundelen en samen verder te gaan.
Dat legde hun geen windeieren en na een spannende tocht vonden ze een nieuw, groter onderkomen. Helemaal wat ze zich gewenst hadden, warm, knus en meer dan genoeg te eten en te drinken. Hier wilden ze zich wel nestelen.

Blijkbaar waren ze niet de enigen die het daar goed toeven vonden. Met het verstrijken van de tijd die ze oplopend telden in minuten, uren, dagen, weken en zelfs maanden werd het alsmaar voller en voller. Het vreemde was dat er toch steeds genoeg ruimte bleef om te wonen. Blijkbaar paste hun verblijfplaats zich moeiteloos aan de aanwas aan. Hoe meer cellen er gebouwd werden, hoe groter het werd. Als een tentenkamp dat volstroomt met vluchtelingen.

Geleidelijk aan drongen er geluiden door in de grotendeels afgesloten ruimte. Het geklingel van een belletje, zachte stemmen en rustgevende muziek. Om lekker bij weg te soezen.

Hongerig plunderden ze keer op keer de voorraad levensmiddelen maar ook die leek onuitputtelijk. Na ruim drie maanden wisten ze het zeker, dit was Utopia. Hier zouden ze de rest van hun leven blijven!

Naarmate de maanden verstreken leek de rek er toch een beetje uit te gaan. Al duwend en schoppend roerden ze zich. Maar wat was dat? Ineens begon hun thuis te bewegen en langzaam maar zeker werden ze door een nauwe tunnel gedreven! Bibberend van de kou en verblind door het allereerste licht dat ze zagen begonnen ze te schreeuwen:

“Ik wil terug naar Utopia!”

Advertenties
27 reacties leave one →
  1. 13 januari 2011 15:08

    🙂

    dat utopia kunnen wij zelf creëren truus…
    als we allemaal wat stappen terug doen zijn we der 🙂
    xxx

  2. 13 januari 2011 15:51

    @Klaproos, als je eenmaal geboren bent kun je niet meer terug. 😉

  3. 13 januari 2011 16:24

    tuurlijk wel 🙂

    het je wel eens aan rebirthing gedacht:-)
    zie dan maar eens hóe ver je komt,
    en inderdaad dat is een utopia, waar je niet meer naar terug kunt, ik dol maar….

    maar je eigen utopia creëren…
    jawel,
    elke dag weer 🙂

  4. 13 januari 2011 17:22

    Met dank aan Rietepietz heb ik weer een opgeschoond log, dit wilde ik je alvast meegeven:

    “Daar waar nu die meldingen staan… dat kun je verwijderen door in te loggen in je beheer. Te gaan naar Design en vervolgens naar Inhoud. En daar de items te verwijderen die de naam ‘geleverd door web-log.nl” hebben. Hierbij moet je wel even voorzichtig zijn, want als die items hebben wel dezelfde naam maar allemaal een verschillende invulling. Om te kijken welke weg moet en welke niet moet je dus goed op je weblog kijken op de hoofdpagina. ”
    Ik meld daar dan ze’lf nog even bij dat je alleen maar op de rode kruisjes hoeft te klikken en als je alles verwijderd hebt dat eraf moet op veranderingen opslaan klikken ( nou ja zoiets staat er als me goed herinner ) Ik denk dat het je zo ook wel gaat lukken geef anders maar een gil dan maak ik wat screenshots ( als ik nog weet hoe dat gaat ) en stuur ze je .Ik zet het nu bewust hier omdat er misschien meer mensen iets aan hebben .

  5. 13 januari 2011 17:22

    Oh dit is een hele mooie WE. Ik dacht echt dat het over een dierenasiel ging 😉

  6. plato permalink
    13 januari 2011 17:28

    Ja, dat is een goeie. Ik dacht eerst aan dat asielzoekerscentrum maar dat verviel bij jou vergelijking. Daarna was het snel duidelijk. Tja, het is maar goed dat we dit alles snel vergeten als we wat ouder worden. Mooi geschreven, Truus.

  7. 13 januari 2011 19:46

    Ik meende dat je het verhaal schreef van een bijenkorf…. die uiteindelijk gelicht werd door de imker…

    Geweldig hoe je iedereen op verschillende manieren toch op het verkeerde been zet 😉

  8. 13 januari 2011 22:09

    Truus,

    Mooi geschreven met een verrassende “ontsluiting”.

    Groetjes,

    jeer

  9. 13 januari 2011 23:46

    Ook ik dacht aan een asielzoekerscentrum.
    Geniaal geschreven Truus!

  10. 13 januari 2011 23:53

    Ik dacht aan mieren eigenlijk..hmm, een verrassend verhaal Truus.
    Ik heb ook iets geprobeerd maar ik vond het te slap en die 300 woorden exact..dus toen maar een schrijfveer, die vloog er zo uit 🙂

  11. Willie permalink
    14 januari 2011 00:08

    Dus Shellie kwam Spermie tegen haha.
    Eerst dacht ik aan diertjes maar ik wist niet wat voor diertjes.
    Aan het eind dacht ik eerst dat het nog steeds ( veel ) diertjes waren die uit hun warme verblijf verdreven werden maar als je het terugleest wordt het duidelijk. 🙂

    Die baarmoeder geeft wel mee ja en de buikwand ook.
    Leuke WE-300 Truus.

  12. 14 januari 2011 13:26

    @Allen, bedankt voor jullie reacties. Leuk om te lezen wat jullie er allemaal van maakten. 🙂
    @Willie, inderdaad S. kwam S. tegen. 😉

  13. 14 januari 2011 14:13

    ik dacht net als Plato aan een bijenkorf…..
    en wat het dan wel is..ik ben er nog niet Truus.

    mooi geschreven heb je het wel….maar mooi dat ik nu met een vraag zit.

  14. 14 januari 2011 14:14

    o gelukkig…ik lees de laatste reacties en ben weer helemaal bijgepraat…whahahahahaha

  15. 14 januari 2011 14:50

    Muss, ik dacht niet aan een bijenkorf. Ik dacht aan een asielzoekerscentrum.

  16. 14 januari 2011 15:15

    Een begrijpelijke vergissing Plato.
    Bij de één staat de naam van de reageerder/ster boven de reactie, bij de ander eronder… 😉

  17. 14 januari 2011 15:53

    Ik begrijp niet goed hoe het er steeds voller kon worden? Als er twee een plekje vinden in een baarmoeder, komen er na verloop van tijd toch niet nog meer bij? Ik bedoel; de conceptie is toch een kwestie van één tijd, één plaats en één of meer eitjes die tegelijkertijd nestelen? Verder vind ik het een fantastisch verhaal geschreven vanuit de borelingen.

  18. 14 januari 2011 22:23

    Prachtige WE Truus!
    Hier kun je je van alles bij voorstellen, maar wat er nu echt bedoeld wordt blijft een raadsel.
    groetjes en een fijn weekend!
    Elmar

  19. 15 januari 2011 22:15

    ik ben blij dat ik niet de enige was die aan een bijenkorf dacht, maar het bleef tot aan het einde ‘spannend’ waar het nu echt over ging….
    en zelfs nu weet ik nog niet of het over mens of dier gaat :S

  20. 15 januari 2011 22:26

    @Harrie, al schrijvende had ik een mensenkind in gedachten. Uitgroeiend van een eicel tot een complete baby. 😉

  21. 16 januari 2011 10:40

    OT

    Wat lief jouw verrassing!!!

    Ik heb je mail verwerkt hoor, superbedankt!

    Knufxxx

  22. 16 januari 2011 11:21

    Als altijd weer een ontknoping die je “niet aan ziet kopen “,héél knap is dat !Met jouw voorliefde voor het asiel liep ik dus aanvankelijk in een asiel rond 😉

  23. 16 januari 2011 11:23

    Eh…. typefoutje ,het moet natuurlijk zijn “niet aan ziet komen”

  24. 17 januari 2011 12:01

    Ja dat was even doordenken.
    Dacht in het begin even aan een daklozenopvang.
    Moet wel even zoeken over dat “meegeven” maar het is een mooi verhaal, dan maakt het mij niet uit wat het woord is.
    Dit vind ik echt een goed verhaal (vind ik tenminste) omdat je spannend en verrassend naar een eind toe gaat.

    gr eva

    gr eva

  25. 18 januari 2011 21:43

    Wat een mooi verhaal over een zwangerschap. Echt heel origineel aangepakt.

  26. Jenke permalink
    19 januari 2011 16:35

    Vind het ook een mooi verhaal, is het een tweeling?Leuk ook al die reactie’s.

  27. 21 januari 2011 11:35

    deze had ik over het hoofd gezien, maar goed dat je me tipte, anders had ik heel wat gemist.
    halverwege begon het me te dagen: dit is een mens in aanbouw 🙂
    zo goed beschreven.
    Truus, iedere keer verbaas je me weer.
    diepe buiging.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: