Skip to content

WOW Kant.

16 januari 2011

De deur van een donkerbruine kroeg klapt open. Het geroezemoes van stemmen vermengd met muziekklanken stroomt de koude avondlucht in. Wat verstomd bij het weer dichtslaan.
Karel, bijgenaamd De Sjacheraar, heeft net zijn weekopbrengst opgezopen en zet lallend koers richting huis. Omgeven door de lucht van verschaald bier, sterke drank en zware Van Nelle.   

Zwalkend over de druilerige Oudezijds Achterburgwal krijgt hij een onbedwingbare aandrang. Zijn fletse, bloeddoorlopen ogen ontwaren een krul die vlakbij het water van de gracht staat.
Met onzekere tred betreedt hij het openbare toilet en even later klinkt het gekletter van zijn water. Hehhhhhh, dat lucht op!

Bij het verlaten van de krul registreert zijn door de jajem benevelde brein de even verderop liggende grote, smeuïge hondendrol niet met als gevolg dat hij er vol intrapt. Met zijn armen door de lucht maaiend stapt hij slippend achteruit om vervolgens met een enorme plons in de majem te belanden. Zijn verschrikte kreet gesmoord door het smerige water.
Hoestend en proestend komt hij weer boven, happend naar lucht.

Ontnuchterd denkt hij maar één ding, hij moet naar de kant! Moeizaam probeert hij naar de wal te zwemmen, gehinderd door zijn steeds zwaarder wordende schoenen en kleding die zich volzuigen met water. Met veel moeite bereikt hij de oeverwal maar die is steil en glibberig. Wanhopig moet hij zijn klimpogingen staken en langzaam wordt het zwart voor zijn ogen…

De volgende ochtend ziet een vroege passant hem dobberen.
Zijn voet verankerd in het stuur van een ouwe, roestige fiets.

22 reacties leave one →
  1. 16 januari 2011 19:21

    En zo… was het verval dat met de 1e slok ooit was ingezet nu ten volle tot ontplooïng gekomen..

    Een ongeluk zit in een klein hoekje, of was het een groot aantal malen keer een klein glaasje.

  2. 16 januari 2011 20:44

    Een echt tragisch verhaal maar goed geschreven Truus! Jij kan wel berichtjes in de krant gaan schrijven man als een echte journalist.

  3. 16 januari 2011 20:56

    hé get…..
    ik heb steeds beelden van paarden voor me die rondzwemmen daar in australie, en die vrouw die haar hondje liet vallen…

    wat een nachtmerries…
    en nou ditte…
    ‘k denk niet truus dat mijn hart nog veel aankan …..

    gerrum…..
    had íe nou maar niet zoveel gedronken….:-(
    alcohol maakt meer kapot …..

  4. 16 januari 2011 22:22

    Ga boeken schrijven

  5. Willie permalink
    16 januari 2011 22:31

    Ohhh, wat een vreselijk drama Truus!

    Echt Amsterdams, knap gedaan, al die details.
    Mooi beeldend verteld, je ziet het allemaal zo voor je.

    Ja, in de bergen kan je bij het bergwandelen naar beneden storten en in Amsterdam kan je in de grachten vallen.

    Klein foutje: Wat verstomt op de derde regel moet met een t.
    En die fiets drijft niet dus die passant kan die fiets niet gezien hebben. 😉

    Mooie WoW, Truus.

  6. 16 januari 2011 23:08

    @Willie, ik schrijf niet voor niets meestal in de verleden tijd. Dan heb ik dat gedoe met die d’s en t’s niet zo. 😉
    Wat die fiets betreft heb ik drie mogelijkheden voor je:
    1. hij ligt bovenop een berg troep.
    2. daar komen ze achter als ze hem uit het water halen.
    3. een als grapje bedoelde mededeling van de schrijfster. 🙂

  7. 16 januari 2011 23:16

    Geweldig verhaal ging er helemaal in op, maar ja geen idee of die nog leeft eigenlijk… hij heeft de hele nacht te water gelegen…

  8. 17 januari 2011 15:29

    Oei…Willie is wel heel streng.

    Al die dingetjes heb ik helemaal niet opgemerkt want ik werd in beslag genomen door de treurige geschiedenis.
    Welke onverlaat heeft zijn hond daar laten scheiten waar die bezopen sjacheraar nou net het toilet zou gaan verlaten!!!!
    En waarom had die onverlaat geen plastic zakje bij zich om die drol mee te nemen?
    Dat zijn de vragen die in mijn gemoed prangen.

    mooi geschreven Truus!!!!
    het doet een beetje berookt en van lang geleden aan…vandaar natuurlijk ook dat gebrek aan plastic zakje.

  9. 17 januari 2011 17:20

    Leuke wow, bedankt. Enne… Amsterdammers weten dat er een hele andere wereld te vinden is, net onder de oppervlakte van grachtenwater. Daar kom je alleen achter als je te water raakt, of als je getuige bent van de schoonmaakwoede van de stadsreiniging. De meeste mensen komen niet verder dan de reling van een rondvaartboot.

  10. 17 januari 2011 17:29

    Tja, waar een hondedrol al niet toe kan leiden! Gelukkig heeft Karel wel eerst van zijn weekopbrengst genoten …….. het was nog triester geweest als hij dat nog in zijn zak had gehad.

  11. Willie permalink
    17 januari 2011 19:49

    @ Muzz: Jaja, Muzz, ik neem de kwaliteitsbewaking hier heel serieus. :-))

  12. 17 januari 2011 23:14

    WAUW wat een verhaal zeg. Wat Kamira zegt, ga boeken schrijven!

  13. 18 januari 2011 12:52

    Een heel mooi, beeldend verhaal.
    En tja ik hem kant dan wel zelf niet gebruikt maar wel synoniemen. Net als bij een WE 😉

  14. 18 januari 2011 14:52

    Wat een goed geschreven WOWverhaal. Die fiets zie ik zo voor me; de grachten van Amsterdam zijn vaak helemaal niet zo diep, zeker aan de kanten niet, dus een fiets steekt daar al gauw boven water.
    Wat een akelig verhaal trouwens ook. Ik heb er waarschijnlijk een nachtmerrie van vanavond, zo beeldend schrijf je het allemaal op. Petje af (het mijne dan hè?)

  15. 18 januari 2011 18:44

    Goed geschreven, Truus. Het is mooi getypeerd en het loopt op een akelige manier af. Twee ingrediënten voor een ontroerend verhaal.

    Even over die tweede zin. Wat vervangt daar het geroezemoes, dat begrijp ik. Maar zo kan dat niet.

    Beter is m.i.
    De deur van een donkerbruine kroeg klapt open. Even stroomt er geroezemoes van stemmen, vermengd met muziekklanken, de koude avondlucht in maar verstomt iets later weer bij het dichtslaan van de deur.

    Zegt verder niets over je stukje, dat was bewonderenswaardig goed. Zonder meer. Punt uit.

  16. 19 januari 2011 10:24

    Weer één van je spannende verhalen , leuk dat je zo’n oude ,bijna vergeten, naam voor een openbaar toilet gebruikt .
    Het wordt nog een riskante onderneming om hier een reactie te schrijven met al die deskundigen , ik wil nog wel eens een foutje maken 😉

  17. 19 januari 2011 12:09

    tjonge, dat een hondedrol je nog fataal kan worden.
    een meesterlijk stukje truus.

  18. 19 januari 2011 14:24

    Dij keerl zat eev’m echt in de shit, moar hest wel de bodem geroakt. Bezopen zal hie noit meer wezen.

    Allaine dat Amsterdamse toaltje… doar verstoa ik nou hailendaal niks van. Mot ’t echt eev’m vertoalen veur ik ’t begriep.

    Groetjes van Alie

  19. Noelle52 permalink
    21 januari 2011 10:28

    Mooi verhaal, boeiend om te lezen, beeldend beschreven en ja zo gebeurt het helaas wel eens als iemand veel te diep in het glaasje heeft gekeken.

  20. 23 januari 2011 15:18

    Schijten is toch echt met die ‘lange ij’ en volgens mij is het hondeNdrol… dat even als reactie op de reacties:-))

    Ik leefde mee met die man, hoopte dat hij er uit zou komen… erg meeslepend geschreven dus!

  21. 23 januari 2011 15:50

    Truus ,mooi stukje.Die man drinkt en verdrinkt nooit meer.

    Groetjes Ria

  22. 24 januari 2011 09:51

    Wà eên draômaôties einde aôn eên vrólèke aôvond….
    Goeje WoW!
    Annie zeg gedagies.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: