Skip to content

Muis.

6 maart 2012

Muisje Sebastiaan is het onderdeurtje van de familie. Terwijl zijn broertjes en zusjes stevige lijfjes hebben, is hij juist klein en mager. Bovendien heeft hij een misvormd linker voorpootje.
Als ze met z’n allen tikkertje spelen probeert de kleine Bas dapper mee te doen. Maar altijd is hij de pineut. Met geen mogelijkheid kan hij ze bijpoten, hoe hard hij ook zijn best doet. Ze plagen hem daar vaak mee maar o wee als een vreemde muis dat probeert. Dan verdedigen ze hem met knuistje en knaagtand.

Het gezin woont in een warm en knus holletje. Veilig is het er ook. Nog geen kwaaie kat heeft ze daar ooit kunnen grijpen. Buiten hun huisje zijn ze hun leven niet zeker. “Kijk altijd goed om je heen en blijf in dekking”, dat is wat hun muizenoortjes al van jongs af aan horen. “Ja mam, ja pap”, roepen ze dan in koor.

Op een kwade dag zijn ze in jeugdige overmoed toch te ver afgedwaald en komen ze ongemerkt op open terrein. Wat schrikken ze als er ineens een schaduw over hen heen glijdt. Luid piepend zetten ze het op een lopen, terug naar de beschermende struiken. Een roofvogel duikt… En grijpt mis.

Nog harder hollen ze, achtervolgd door het gevleugelde monster. Hijgend bereiken ze het gebladerte. Eindelijk veilig!
Maar waar is Sebastiaan? O, Grote Ratten, die is achtergebleven! Onthutst kijken ze elkaar aan.

Dolblij zijn ze als ze Bas horen roepen; “Hier ben ik, ik kon me achter een takje verstoppen”.

————————————————————————————————————————————

De WoW wordt bijgehouden door Aline.

10 reacties leave one →
  1. 7 maart 2012 00:05

    Oef, ik schrok al, maar het loopt allemaal goed af… pffft, leuk dat je weer meedoet met de WOW, altijd leuk om te lezen wat jij er van maakt… 😉

  2. 7 maart 2012 15:33

    Whahaha, wat een prachtige “muizenvloek ” dat “o grote ratten ” je móet de muizentaal machtig zijn want dit heb ik nooit geweten 😉

  3. 7 maart 2012 18:19

    Nou Truus, wat was dit een leuk verhaal. Echt fijn om te lezen. Hier heb je een aanzet tot een hele serie Sebastiaanverhalen, denk ik. De laatste zin is hilarisch. Foto erbij van Sebastiaan: och, hij stond net achter een takje. Jammer.

    Heel leuk verhaal. Eigenlijk heb jij geen opdrachten van ons nodig om goed te kunnen schrijven. Je bent zo ook al goed.

  4. Willie permalink
    8 maart 2012 01:14

    Hahaha, achter een takje! Even dacht ik dat de roofvogel hem te pakken had gekregen.

    Leuk en spannend verteld Truus, je kunt wel kinderboekenschrijfster worden, en dan steeds een ander dier in de hoofdrol. 🙂

  5. 8 maart 2012 19:01

    Wat een leuk verhaal Truus.
    Even leek het akelig af te lopen maar gelukkig…….ik haal diep adem.

  6. 8 maart 2012 20:58

    De wending aan het eind van het verhaal had ik niet verwacht. Die is voer voor de roofvogel, dacht ik nog. Maar gelukkig loopt het goed af.
    En die ene regel: “ja mam, ja pap” die klinkt me als muziek in mijn oren 😉

  7. 9 maart 2012 16:23

    🙂 da’s dan weer het voordeel van een klein onderdeurtje zijn truus:-)
    we willen altijd maar zó groot en sterk zijn hé:-)

    geweldig, te recht WOW 🙂

    xxx

  8. Trees permalink
    10 maart 2012 10:54

    Veel plezier met lezen gehad Truus, hartstikke leuk verhaal. Ach ja, klein maar fijn zeggen ze toch, die Bas komt er wel hoor!

  9. 13 maart 2012 19:03

    haha, voordeel van ieniemini zijn! verstoppen achter een takje!!!!

  10. geesjesgedachten permalink
    14 maart 2012 21:45

    Glimlach, ik hoorde Bas piepen. Mooi voorleesverhaal!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: