Skip to content

Leer-Leren.

11 maart 2012

Herman, een jonge boerenzoon, was gek met paarden. Eer hij kon lopen zette zijn vader hem al voor zich in het zadel. Hem stevig vasthoudend stapten ze dan een aantal rondjes over het erf. Met vijf jaar reed hij al zelfstandig. Zijn taak op de boerderij was dan ook het verzorgen van de paarden en pony’s.

Groot ontzag had hij voor de smid die geregeld de hoeven kwam doen. Een grote, sterke kerel gekleed in een werkbroek en flanellen shirt. Zijn voeten in klompen gestoken en met een leren voorschoot ter bescherming. Het was een vriendelijke man die rust uitstraalde. Dit had een positieve invloed op de dieren die hij behandelen moest.

Naast zijn werk op de boerderij ging Herman ook naar het dorpsschooltje. Daar leerde hij lezen, schrijven en rekenen. Als de school uit was holde hij direct naar de smederij.
Vol bewondering keek hij dan hoe de smid aan het werk was. Hoe hij een platte staaf ijzer verhitte, het op het aambeeld legde en er net zo lang op hamerde tot het rondboog. Herhaaldelijk hield hij het opnieuw in het vuur om te verhitten en uiteindelijk vormde zich een hoefijzer. Als laatste werd het ijzer in een bak met koud water gehouden waarbij er luid sissend een wolk stoom ontstond.

“Wil jij soms bij mij in de leer komen”, vroeg de smid op een dag.
“Graag!”, riep Herman opgetogen.
“Kom zaterdag dan maar helpen”.

Die zaterdag kreeg Herman zijn eerste taak toegewezen, het bedienen van de blaasbalg.

————————————————————————————————————————

De Wow wordt bijgehouden door Aline.

Advertenties
13 reacties leave one →
  1. Trees permalink
    11 maart 2012 11:29

    Wat een mooi verhaal Truus! Ja, je moet klein beginnen als je iets wilt leren he… Leuk!

  2. Willie permalink
    11 maart 2012 23:06

    Je bent aardig productief de laatste tijd, Truus. 😉

    Die Herman komt er wel, dat wordt een baan waar hij veel plezier in zal hebben.

    Mooi geschreven, leerzame WoW.

  3. 11 maart 2012 23:15

    Herman treft het maar, een leuke hobby en nu ook nog eens leuk werk… 😉

  4. 12 maart 2012 20:56

    Een volhouder dat ventje. Zowel intelligent als handig met zijn handen. Altijd prettig zo’n positief verhaal, en je hebt het geweldig geschreven. Vooral dat!

  5. 12 maart 2012 21:05

    Truus,

    Alweer een mooi verhaal en met een nostalgisch tintje.

    En ja Truus de griep kan je zomaar krijgen, zonder hem toe te wensen -;)!
    Bedankt voor jouw goede wensen.

    Groetjes,

    jeer

  6. 13 maart 2012 15:34

    Ik krijg hier zo`n heerlijk nostalgisch gevoel bij…..

  7. 13 maart 2012 19:01

    een echt ambacht leren en dan ook nog eentje waar je je hele leven al gek van bent….wat een geluk heeft dit ventje!

  8. 13 maart 2012 19:52

    Dit soort mooie oude beroepen worden eigenlijk alleen nog maar door “liefhebbers uitgeoefend ” ,het verbaasd me helemaal niet dat jij er dus weer toevallig één gevonden hebt wiens verhaal je op kon tekenen 😉

  9. 14 maart 2012 08:37

    Mooie invulling.

  10. 14 maart 2012 21:46

    ahhhh ja hoe kan ik zo’n logje missen,
    mijn hoofd was zeker ergens anders….

    🙂

    prachtig daar zou ik ook wel leerling willen zijn:-)

  11. geesjesgedachten permalink
    14 maart 2012 21:47

    Truus, je bent werkelijk een schrijvend wonder. Ik heb erg genoten van dit nostalgisch verhaal.

  12. 15 maart 2012 12:57

    Dus hij werd chef blaasbalg. Een mooi begin van een grootse carriére. Leuk geschreven Truus 🙂

  13. 19 maart 2012 12:52

    Leuk geschreven, zag het helemaal voor me. Die Herman komt er wel. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: