Skip to content

Luchten.

15 oktober 2012

Zoals iedere ochtend haalde Gerda haar werkkar uit haar hok, pakte schone doekjes en vulde bakjes met water. Daarna duwde ze de kar naar de afdeling die ze die dag schoon moest maken.

Geroutineerd begon ze met het afnemen van de toegangsdeur gevolgd door de pantry en de eetkeuken. Toen ze daarmee klaar was, was de vergaderkamer aan de beurt.

Terwijl ze de kar naar binnen manoeuvreerde viel haar mond open van verbazing. “Wat krijgen we nou?!” riep ze verbijsterd.
Vol ongeloof keek ze de ruimte rond. Overal lag versplinterde eierschaal, druppels eiwit en strepen eigeel. Wat was hier gebeurd? Hadden ze met eieren zitten gooien? Gekken!

Op dat moment kwam er een werknemer de kamer binnen en vertelde dat ze een ei door een openstaand kantelraam hadden gegooid. Argwanend keek ze hem aan waarop hij haar het getroffen raam liet zien. Inderdaad, er zat struif aan de buitenkant van het raam en aan de raamkant van de lamellen.

Mopperend op de vandalen die dit geflikt hadden begon ze alles zo goed mogelijk schoon te boenen. De besmeurde lamellen moest ze (nadat ze eraf gehaald waren) met een afwasborstel te lijf. De enige manier om die aluminium dingen vol gaatjes schoon te krijgen.
Een paar geraakte plafondplaten moesten zelfs vervangen worden. Door een soort spachtelputzlaagje waren die niet met water schoon te maken.

“De rest doe ik maar even vlug,vlug hoor. Ik heb zoveel werk gehad aan het schoonmaken van die kamer”, zei ze tegen het hoofd van de afdeling.
“Ja natuurlijk”, antwoordde hij, “dat begrijp ik best hoor.“
“Enne, het lijkt me beter als de ramen buiten kantoortijd gesloten blijven. Ik wil dit niet nog een keer hoeven doen!”

Gelukkig waren het in ieder geval geen rotte eieren, bedacht ze zich. Anders had het ook nog eens flink gestonken!

Meer WE-300 verhalen vind je bij Platoonline.

Advertenties
10 reacties leave one →
  1. 15 oktober 2012 14:04

    O jakkes, ik zie het helemaal voor me. Arme Gerda. Goed verhaal.

  2. 15 oktober 2012 15:04

    Dat was er vast een uit eigen ervaring, Truus, of niet? Je zal er maar mee geconfronteerd worden, de viezeriken. Ze moeten het eigenlijk zelf schoonmaken. Maar ja, Gerda mag het weer opknappen. Leuke laatste zin. Ik rook de eierenlucht al helemaal.

    Goeie WE Truus. Op de valreep maar dat was niet erg 🙂

    • 15 oktober 2012 15:13

      Ja Plato (en Hanneke), dit was uit eigen ervaring. 😉
      Ik snap nog steeds niet hoe ze dit geflikt hebben want het was op 1 hoog.
      Misschien op een trap en/of een katapult.

  3. 15 oktober 2012 15:07

    ik denk dat dit geen ficite is 😉
    bah! wie doet nu zoiets.

  4. 15 oktober 2012 17:47

    Arme jij, wat een rotklus was dat zeg. Je hebt het daarentegen wel prachtig beeldend beschreven.

  5. Trees permalink
    15 oktober 2012 18:22

    Wat een leuke WE300… Ook ik dacht meteen, oh… dat heeft Truus zelf meegemaakt en inderdaad. Maar een ei weegt 50 gram zo ongeveer en is heel makkelijk te gooien hoor. Bij ons appartement in Amstelveen waren er jongelui die het gemunt hadden op onze bovenbuurman, hij woonde op één hoog, maar de ramen zaten vol hoor… dus zo moeilijk is het blijkbaar niet. Gelukkig waren het inderdaad verse eitjes ;-).

  6. Willie permalink
    15 oktober 2012 23:56

    Is Gerda de opvolgster van Shirley? 🙂

    Bah, wat veel extra werk, ze mogen je wel een vergoeding geven. 😉
    Ik kan me voorstellen dat je raar opkijkt als je binnenkomt
    De glazenwasser heeft er ook een flinke kluif aan, denk ik.

    Luchten door een raampje open te laten, er kwam nu heel wat anders binnen dan frisse lucht, jakkes.
    Mooi verslag van deze belevenis Truus, een heel beeldend en leuk geschreven WE-300.

  7. 17 oktober 2012 16:13

    Nou dit schoonmaakklusje was dus bepaald géén “eitje” ,gelukkig dat je het bijtijds kon schoonmaken want ik denk dat het anders toch wél een stinkei was geworden ! Wat hier de lol nou van is zullen “normale mensen” nooit begrijpen denk ik !

  8. 17 oktober 2012 16:56

    Ik wilde nog even zeggen dat ik Shirley wel mis. Die humor en die verhalen van haar. Ik hoop dat ze weer terugkomt. Want ik ben fan!!

    Er is weer een nieuwe WE. Hopelijk kun je daar iets mee 🙂

Trackbacks

  1. WE-300: een nieuw woord, een nieuw geluid | Platoonline

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: