Skip to content

Stamelen.

26 maart 2013

Onder de indruk van de drukte en de enorme variatie aan winkels slentert Karel door de straten van de Amsterdamse binnenstad. Als Drentse dorpsbewoner is hij gewend aan rust, stilte en de weidsheid van het platteland. Hier geen schapen, paarden en koeien maar trams, bussen en een constante stroom auto’s. Of toch, in een souvenirwinkel ziet hij een keur aan bont beschilderde koetjes. Niet zijn smaak.

Zijn oren horen alle talen van de wereld en op het Damrak sissen ze tegen voorbijgangers: ‘hasjiesj…’
Snel loopt hij door, van zulke stadse fratsen moet hij niks weten.
Na wat zijstraten genomen te hebben belandt hij op de Nieuwendijk. Hier is het nog drukker en hij schuifelt lijdzaam met de meute mee.

Dan, ineens, hoort hij geschreeuw. Gevolgd door het geluid van meerdere schoten. Onmiddellijk breekt er paniek uit en onder luid gegil probeert de mensenmassa een veilig heenkomen te zoeken. Er wordt geduwd, getrokken en mensen onder de voet gelopen.

Karel, die toevallig net voor de HEMA staat, wordt door een vluchtende stroom mee naar binnen gesleurd. Met doodsangst in de ogen duikt men achter stellages en kledingrekken. Anderen rennen verder,  de trappen naar 1 hoog op.

Hij heeft geen idee hoelang het geduurd heeft maar op een gegeven moment krioelt het van de mannen in blauwe uniformen. Met getrokken wapen doorzoeken zij de omgeving. Het geronk van een helikopter wordt overstemd door het geloei van sirenes. Ambulancepersoneel is al koortsachtig bezig met het verlenen van eerste hulp.

Niemand mag de HEMA uit voordat ze hun naam en adres opgegeven hebben en kort ondervraagd zijn. Ook Karel, die vertwijfeld uitroept: “Ma-, ma-, maar ik wéét helemaal niets!”

Uren later stapt hij doodmoe zijn huisje binnen en denkt bij zichzelf: ‘Amsterdam, met nog geen tien paarden krijgen ze me daar ooit nog heen!’

14 reacties leave one →
  1. 26 maart 2013 14:37

    Tjonge Truus wat een belevenis! Zo’n man past toch ook echt niet in de stad hoor, trouwens ik ook niet meer! Een mooie WE300!

  2. 26 maart 2013 14:51

    Nou Truus, al woon ik dan in Drenthe, en ben het niet… toch snap ik hem helemaal!

    Mooi en indringend (hopelijk fictief) beschreven!

    -x-

  3. 26 maart 2013 14:54

    Sterk geschreven. Je zal het verdorie maar meemaken, dan stamel je vanzelf wel. Het zal wel fictief zijn, maar het kan zomaar ook gebeurd zijn of nog gebeuren. We leven in een losgeslagen tijd. Misschien wordt het tijd dat de rustige, goedwillenden zich eens wat meer gaan roeren en de extremiteiten van minderheden wat minder gaan pikken.

  4. 26 maart 2013 16:18

    Heel mooi geschreven Truus. Ik kan me heel goed verplaatsen in je hoofdpersoon.

  5. Willie permalink
    26 maart 2013 23:07

    Wat een pechvogel, dat hij net in een schietpartij terecht kwam.
    Hij had beter naar de Wallen kunnen lopen, zoals veel van de ” boertjes van buiten “. 😉
    Heel realistisch en beeldend geschreven Truus, ik zie het zo voor me.

    Een heel spannend middenstuk, en een stamelende Karel op het einde.
    Mooie WE-300.

  6. 27 maart 2013 00:05

    Wat doet die Karel daar ook? In Amsterdam denken ze dat ze het centrum van het heelal zijn, maar de LOFAR-telescoop vind je op de grens van Drenthe en Groningen, en daar doen ze nieuwe ontdekkingen over het heelal. Niet in Amsterdam!

  7. 27 maart 2013 09:30

    Mooi geschreven! Arme Karel, ik snap hem wel een beetje.
    Dank voor je reactie op mijn log. Leuk dat je komt lezen!

  8. 27 maart 2013 10:02

    ik denk dat iedereen wel gaat stamelen wanneer je zoiets meemaakt.
    goed geschreven WE

  9. 27 maart 2013 16:08

    En dan kom jij met dit verhaal terwijl ik overweeg binnen niet al te lange tijd eens een “dagje Amsterdam”te doen 😉 Helaas maken we dit soort dingen tegenwoordig ook in kleinere steden wel mee ,niet zo lang geleden nog bij ons in het dorp;-(

  10. 27 maart 2013 18:36

    Mooie WE , moest wel meteen denken aan Alhpen aan de Rijn waar die schietpartij in het winkelcentrum plaatsvond, verschrikkelijk dus niet alleen gebeuren die dingen in de grote stad.

  11. 27 maart 2013 21:49

    Zo zou je nergens meer naar toe durven. Vroeger was het leuk om af en toe in Amsterdam te zijn en die herinneringen komen nu bij me boven.Dank je wel.
    Groetjes, Ria

  12. 28 maart 2013 21:18

    GOh en ik had me gisteren nog wel voorgenomen binnenkort naar het vernieuwde Rijks Museum te gaan. Misschien maar beter even uitstellen 😉
    Geloofwaardige en goed geschreven WE!

  13. 31 maart 2013 18:38

    Mooie We niet leuk voor Karel misschien dat hij de volgende keer maar beter bij de “tukkers” kan blijven en het karbiet schieten 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: