Skip to content

Tintelfris.

5 februari 2015

Tintelfris, zo kon je de wandeling met Jack Russell Rocky wel noemen.
De temperatuur lag rond nul graden Celsius en op de heenweg was het dreigend donkergrauw bewolkt. Wat me het ergste deed vrezen.

Gelukkig is Rocky niet van het soort dat ontelbare keren zijn pootje optilt en uren aan een grassprietje snuffelt. Nee, zijn motto is: tempo maken en doorlopen.

Wat natuurlijk niet wil zeggen dat hij zijn pootje nooit optilt. Als rechtgeaarde macho moet ie wel even laten weten waar hij allemaal geweest is. En zijn neusje vertelt hem heus wel waar interessante geurtjes hangen.

Hij draafde in ieder geval in een dusdanig tempo dat ik er flink de pas in moest zetten om hem bij te houden. Wel zo prettig want daar kreeg ik het lekker warm van.

Bij de Oostvaardersdijk aangekomen zag ik een grote groep watervogels van diverse pluimage dobberen. Blijkbaar geen verwende stadsvogels want de ganzen wiekten verschrikt gakkend van ons vandaan.

Op de terugweg kwam ineens de zon boven die donkere wolken uit en werd het echt aangenaam.

Bovenop de dijk, bij een wit kunstwerk, is een groot stuk gras. Hier heb ik nog even met Rocky rondgerend en, jeetje, wat kan die kleine sprinten. Prachtig om te zien.

Het was een heerlijke wandeling en ik ben er vast van overtuigd dat we vannacht allebei heel goed zullen slapen.

Oostvaardersdijk 06

Het kunstwerk aan de Oostvaardersdijk (genomen in 2011).

Update: het kunstwerk is van Hans Koetsier.

7 reacties leave one →
  1. Willie permalink
    6 februari 2015 00:52

    Een mooi verslag van een leuke wandeling, voor beiden.
    Ik zie je lopen en rennen. 🙂
    En, goed geslapen ?

  2. 6 februari 2015 17:30

    Wat hebben we elkaar een lange tijd niet gezien, Truus! Leuk om weer wat van je te horen en nog wel zo’n positief stukje. Vooral doorgaan 🙂
    Groetjes Kakel

  3. 6 februari 2015 19:01

    Het is inderdaad fris maar liever dit dan die sombere regendagen.

  4. 6 februari 2015 19:30

    Een lekker doorlopende hond is bij dit weertype een beetje lijfsbehoud, maar zó hadden jullie allebei een heerlijke wandeling!

  5. 7 februari 2015 15:44

    het spreekwoord zo blij als een kind zou eigenlijk moeten heten, zo blij als een hond
    want op dat vlak kan de mens niet eens in de schaduw van een hond staan 😉

  6. Plato permalink
    12 februari 2015 11:24

    Waar zou het kunstwerk naar verwijzen? Een poort, een dubbele komma? Daar ben ik nu zo nieuwsgierig naar. Zelf kom ik er niet op.
    Een Jack Russell lijkt me vermoeiend. Mijn buurtgenoot Smijling/Ikan Mas heeft er nu twee en die beesten zijn vaak niet te stoppen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: