Vervoer.
Licht-Donker.
Armoedig-Overdadig.
Nogmaals Artis.
Door heel Artis zag je reigers. Vooral in de buurt van water (en vis) zoals bij de pinguïns, zeeleeuwen en ooievaars.
Tijdens het fotograferen van het zeeleeuwenverblijf vloog er net een reiger voorbij.
Deze reiger had zojuist in het water rond de Savanne staan vissen en stond nu in de zon te drogen.
Beneden kon je de zeeleeuwen op ooghoogte bekijken. Wat heel leuk was omdat er twee de hele tijd aan het stoeien waren.
Alles was veel kleiner dan in mijn herinnering. Zo ook de kinderboerderij. Toch was het leuk om deze geitjes naar hun moessie te zien rennen voor een slokkie uierverse melk. Volgens mij was ze de kleintjes een beetje zat want even later liet ze zich op haar zij vallen en konden ze niet meer bij de ‘tap’.
Ineens hoorde ik dit leuke konijn roepen. Of ik de knabbelgroetjes wilde doen aan ene zekere Bella. Natuurlijk hoor, bij dezen dus.
Er gebeurden trouwens wel meer vreemde dingen. Terwijl ik de kamelen en de mest vegende oppasser op de foto zette, bleek thuis dat ik in de gaten gehouden werd door mevrouw Mus. Nou jaaaaa.
Het Kerbertterras is een rijksmonument en stamt uit 1927/28. Hier doen de leeuwen waar ze goed in zijn. Slapen!
De steenbokkenrots blijf ik mooi vinden. Toevallig stond er net eentje op de boog.
Een prachtige vogel, de Incastern. Een gelijksoortige vogel, maar dan bruin van kleur, was steeds in een watertje aan het duiken naar voedsel. Terwijl de visjes even verderop in een bak voor het grijpen lagen. Het was vast instinctief voorjaarsgedrag want verderop in het vogelhuis zag ik een vogel met nestmateriaal slepen.
Artis heeft een beperkt oppervlak, zo midden in de stad gelegen. Om verveling tegen te gaan doen ze aan gedragsverrijking. Ma olifant moet moeite doen voor een happie eten en kindlief kan zoet met de bal spelen.
Ik sluit af met deze kleurrijke vogel. Natuurlijk is er nog veel meer te zien en te beleven maar daarvoor moet je er zelf maar een keer naar toe gaan.
Netjes-Slordig.
Muziek.
Artis, de foto’s (deel 1).
Bij restaurant ‘De Twee Cheetahs’ lieten we ons door een willekeurig iemand (die Spaans bleek te spreken…) met z’n vieren op de foto zetten.
Onze moeder had het op een gegeven moment wel gehad met haar rolstoel en speelde toen even zelf voor ‘duwende’. Een hilarisch moment.
De foto’s die ik in het aquarium genomen had waren best aardig gelukt.
Vooral die met de anemonen vind ik mooi.
Het gorillajong was eerst een soort verstoppertje aan het spelen met een andere gorilla. Toen die geen zin meer had begon ie in zijn eentje een beetje te ‘apenkooien’. Tot zijn aandacht getrokken werd door zijn etende moeder. Met als resultaat deze aandoenlijke foto.
Het viel niet mee om de vlinders in het vlinderpaviljoen te fotograferen. Dankzij de bloeiende lepelplanten en de speciale voederplankjes met fruit is het me toch gelukt.
Vanwege het 175 jarige bestaan is het hele park opgefleurd met bloemen en planten.
Wat ik zo mooi vind aan Artis zijn de oude gebouwen, zoals het Minangkabause Huisje.
In het reptielenhuis vond ik deze ‘vastgeplakte’ gekko wel heel erg grappig.
Dit leek me voorlopig wel genoeg. Een volgende keer ga ik weer verder.
Mijn-Jouw.
Licht 2.
Vieren.
Eindelijk was het weer eens gelukt om een zussendag te organiseren. Op zondag 14 april troffen ze elkaar bij de hoofdingang van Artis. De oudste ‘zus’ met een Connexxion busje, haar rolstoel en Ton als begeleidster. Wil en Truus met het openbaar vervoer.
Tegen elven waren ze allemaal present en kon hun dagje dierentuin beginnen. Het was zowel een feest der herkenning als een vergapen aan alle nieuwigheden. Maar ook een gemis van dieren zoals tijgers, ijsberen, nijlpaarden en de zeekoe. De vele andere dieren hadden wel meer ruimte gekregen. Een goede zaak!
Om beurten duwden de drie gezusters hun moeder door het park. Ton het vaakst want vooral Truus was druk doende met foto’s maken. Op een gegeven moment was Truus senior het zitten zat en wisselde ze van plek met Ton. O,o, wat moesten ze lachen!
Vanwege het 175 jarig bestaan van Artis waren er door het hele park bloemen geplant. Wat het park een kleurrijk gevoel van lente gaf.
Het vlinderpaviljoen was favoriet maar ook het aquarium, de stoeiende zeeleeuwen en bontgekleurde vogels vielen in de smaak. Bij restaurant ‘De Twee Cheetahs’ genoten zij van een lunch op het buitenterras met uitzicht op de nieuwe Savanne met onder andere giraffen en zebra’s.
Bij het Planetarium aangekomen was het zo warm geworden dat ze nog een hoorntje ijs namen. Terwijl Ton en moeders daar een natuurfilm gingen kijken besloten Wil en Truus nog een rondje te gaan doen want met zo’n rolstoel kun je niet overal makkelijk komen.
Natuurlijk de kinderboerderij waar er schaapjes geaaid konden worden en in het gorillahuis genoten ze van de capriolen van een jong en zijn/haar moeder.
Artis bleek trouwens een waar paradijs voor reigers, je kwam ze zowat overal tegen.
Rond half zes was hun feestje over en togen ze vermoeid huiswaarts.
De WE-300 is een initiatief van Platoonline.






























