Skip to content

WOW Leegte.

25 september 2009

Ze deelden vele jaren lief en leed. Hij een bereisde man, zij een eenvoudige huisvrouw die een stuk jonger was. Door hem kreeg ze de smaak van het reizen te pakken en samen zagen ze aardig wat van de wereld. Eerst vakanties naar verschillende landen in Europa en later, na het uitbetalen van zijn levensverzekering, werden het grotere reizen. Een rondtour door Amerika, een cruise door het Caribische gebied, een reis naar Madeira, het kon niet op. Op een kwade dag werd de man ziek. Na de nodige onderzoeken werd longkanker vastgesteld. Er volgde een opname in het ziekenhuis maar daar kon hij niet blijven. Hij moest of naar een verzorgingstehuis of naar huis. Hij wilde perse naar huis. De eens zo pezige, sterke man vermagerde zienderogen en werd bedlegerig. Zijn vrouw verzorgde hem dag en nacht tot ze het door slaapgebrek niet meer vol kon houden en er een nachtzuster kwam. Niet lang daarna overleed hij. Omdat hij zijn lichaam ter beschikking van de wetenschap had gesteld werd hij binnen 24 uur opgehaald. Geen begrafenis, geen crematie, niets. Als verdoofd zat ze op de bank. Na al die maanden van (ver)zorgen was ze nu in een groot diep gat gevallen. De leegte die hij achterliet was te zien in de leegte van haar ogen.

Vele jaren later was er pas een plek waar ze naar toe kon. Op 12 september 2007 kwam er bij Yarden Crematorium te Groningen een herdenkingsmonument voor mensen die hun lichaam ter beschikking hebben gesteld.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: